ALLAH'IN BİZE VERDİĞİ İSİM YETMEZ Mİ ?

وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

" Allah uğrunda hakkıyla cihad edin. O, sizi seçti ve dinde üzerinize hiçbir güçlük yüklemedi. Babanız İbrahim’in dinine uyun. Allah, sizi hem daha önce, hem de bu Kur’an’da müslüman diye isimlendirdi ki, Peygamber size şahit (ve örnek) olsun, siz de insanlara şahit (ve örnek) olasınız. Artık namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin ve Allah’a sarılın. O, sizin sahibinizdir. O, ne güzel sahip, ne güzel yardımcıdır. "
HACC Suresi,Ayet-78

Şu ayetin mükemmiliğine,bize öğrettiği ve gösterdiği yolun güzelliğine bakın.Adeta dinin bize değil,bizim dine ihtiyacımızın olduğunu hatırlatıyor,O yüce Rabbimiz.
Allah uğrunda cihad etmek= Allah'ın emrettiği ve gösterdiği "Sırat-ı Müstakıym (dosdoğru yol) üzerinde bulunmak,o yolda yürümek,o yolun hedefinde olan kulluğa erişmek için harcanan tüm çabayı Allah "cihad" olarak anlatıyor.Bu dosdoğru yolda yürürken bize engel olan şeytana,nefsimize,dünyalık çıkarlarımıza,kötü ve şerli insanlara karşı "dimdik-eğilmeden-bükülmeden" yürümeğe Allah "cihad "diyor.
Allah,bu yolda yürürken asla bize güçlük çıkarmaz.Bize güçlük çıkartan,bizi sıkıntılara ve çıkmazlara sokan Allah değil,nefsimizdir.İblis denen şeytandır.Şeytanlaşmış insanlardır.Dünyanın şatafatlı,aldatıcı oyun ve eğlenceleridir.

Allah bize,ikinci atamız olan Hz.İbrahimi hatırlatıyor.Neden Adem demiyor da,İbrahim diyor.Dikkat ederseniz,Adem ilk insandı.Onun zamanında puta ve şirke tapma yoktu.Zamanlar geçti,insanoğlu Allah'ı unuttu,ya da Allah ile arasına çeşitli putlar koydu.İşte bu anlayışa en güzel örnek Hz.İbrahim ve O'nun zamanıdır.Günümüz sosyal anlayışının, İbrahim döneminden hiç farkı yoktur.O zamanda insanları ezen zalim Fravunlar vardı.O zaman da sapıtanlar putlara,kendi uydurdukları nesnelere tapar,atalarının uydurdukları dinlerine uyarlardı.O zamanda İbrahim Hakkın-Hakikatın,islamın sembolü iken putçular da küfrün temsilcileriydi.Aynen günümüzdekiler gibi.
Bu ayette bize çok önemli bir bilgi de verilmiş oluyor.Bizden öncekilere,yani Kur'an-ı Kerimin gelmesinden önceki Hak yolda olanlara da Allah "MÜSLÜMAN" ismini vermiş.Aynen şimdi bize müslüman dediği gibi.Yani ilk inanandan ,son inanan insana kadar bizim adımızı,ismimizi Allah koymuş ve bize "Müslüman" adını vermiştir.
Şimdi size sorarım: Madem Allah bize bu ismi koymuş,peki buna ilaveler yapmak,Allah'ın koyduğu ismi beğenmemek,Allah'a karşı saygısızlık olmaz mı?Ya da ben Allahtan daha iyi bilirim demek anlamı değil mi? Neden kendimizi uydurulmuş camaatlarla,tarikatlarla,lakaplar,ya da ünvanlarla adlandırma peşindeyiz.Nurcuyum,tarikatçıyım,Süleymancıyım,Fetocuyum,ülkücüyüm,solcuyum,sağcıyım demek uygun mu? Bence uygun değil.
Bakınız,ayetin devamında Allah,Eğer bu yolda ,yani HAK yolda olursanız,peygamberin size örneklik yaptığı gibi,siz de diğerlerine örneklik yapmış olursunuz diyor.Bu bizim için yeterli şeref değil mi?
Ve Allah bu şerefimizi de namaz kılmamıza,zekatı vermemize,yani kulluğumuza bağlıyor.
Bize,"ey insanlar kendinize yeni yeni sahipler,efendiler aramayın,sahibiniz olarak Allah size yeter.O,ne güzel sahiptir,diyerek bize hayattaki amacımızı hatırlatır.
Eğer insan sahibi olarak Rabbini kabul ederse,şereflerin en güzeline ermiş olur.Allah bu makama TAKVA adını veriyor.Gelin biz de bu yolda olalım.Allah'tan başka efendiler,sahipler,şerikler,tağutlar aramayalım.Rabbimiz bize yeter.

"...“Allah bize yeter, O ne güzel vekildir!” Al-i İmran -173

Hamza SARI